CUESTION NUCLEAR

O Goberno da República Popular Democrática de Corea (RPDC) difundiu unha declaración o 10 de Xaneiro do 2002 sobre a súa retirada do Tratado de Non Proliferación Nuclear (TNP), que é coma segue:

Unha situación perigosa na que a nosa soberanía nacional e nosa seguridade de Estado estanse a violar seriamente esta a prevalecer na península coreana debido a política hostil de Estados Unidos cara a RPDC.
Os Estados Unidos instigaron a Axencia Internacional de Enerxía Atómica (a AIEA) para adoptar outra resolución contra a RPDC o 6 de Xaneiro, na estela dunha resolución similar feita o 29 de Novembro de 2001.
Baixo a súa manipulación, a AIEA (Axencia Internacional da Enerxía Atómica) nalgunhas resolucions chamou “criminal” á RPDC e esixiu o desmantelamento inmediato do que Estados Unidos chamou un “programa nuclear” mostrando a súa indiferencia da natureza do tema, cando en verdade este problema é un producto da política hostil de Estados Unidos cara a RPDC, e do seu estado especial no cal declarou unha moratoria do seu retiro do tratado nuclear de non proliferación.
Despois da adopción da última resolución, o director xeral da AIEA publicou un ultimatum no que a axencia levaría este asunto o consello de seguridade da ONU para aplicar sancions contra a RPDC a menos que executara unha resolución nunhas semanas. Isto proba claramente que a AIEA aínda segue sendo manipulada e utilizada coma portavoz dos Estados Unidos, e o TNP (Tratado de Non Proliferación Nuclear) converteuse nunha ferramenta para executar a política hostil de Estados Unidos contra o Estado da RPDC para desarmalo e destruir o seu sistema pola forza.
Unha mención particular débese facer no feito de que a AIEA na recente resolución non fixo ningunha mención sobre os Estados Unidos, que non só violaron reiteradamente o TNP e o convenio marco RPDC-EEUU, senón que impulsaron á RPDC, a víctima, a aceptar de forma incondicional as demandas unilaterais que Estados Unidos esixe para desarmar e destruir o seu dereito á autodefensa. Ademais a axencia foi eloxiada polos Estados Unidos por dicir exactamente todo o que eles desexaban facer.
Isto claramente revela a falsedade e hipocrisía do corpo dirixente da AIEA que descubriu a súa falta de imparcialidade. O goberno da RPDC rexeita e denuncia de forma vehemente esta resolución da AIEA, xa que supón unha usurpación grave sobre a soberanía e dignidade da nación. Non son outros factores, senón os propios ESTADOS UNIDOS os que arruinan a paz e seguridade na península coreana e conduce esta situación a unha fase extremadamente perigosa.
Despois do ascenso da administración Bush, os Estados Unidos enumeraron á RPDC coma parte do “eixo do mal”, adoptando coma prioridade nacional o opoñerse ó seu sistema, e seleccionándoa coma branco dun ataque nuclear preventivo, declarando abertamente deste xeito unha guerra nuclear.
Sistemáticamente violando o convenio marco RPDC-EEUU, os EEUU crearon outra suspicacia nuclear e detiveron o suministro de aceite pesado, reducindo o Acordo Marco a un documento morto. Trala oferta sincera da RPDC para o asinamento dun tratado de non agresión e dos seus esforzos pacentes para a negociación, os EEUU responderon con ameazas tales coma o “bloqueo” e “castigo militar”, cunha actitude prepotente e arrogante dicindo que “poden falar” mais que “a negociación é imposible”.
Os Estados Unidos foron moi lonxe para instigar á AIEA co fin de internacionalizar os seus movementos de asfixiar á RPDC, poñendo a súa declaración de guerra en práctica. Isto eliminou as posibilidades previas de solucionar o tema nuclear da península coreana dunha maneira pacífica e xusta.
Foi debido a tales moventos nucleares de guerra que os ESTADOS UNIDOS contra a RPDC e a parcialidade da AIEA, que a RPDC xa estivo obrigada a declarar o seu retiro do TNP en 1993 fronte a esa situación crítica.
Está claro, que mentres de novo os EEUU tentan asfixiar á RPDC de calqueira forma e a AIEA e utilizada coma ferramenta para executar a política hostil de Estados Unidos cara ó país, non podemos seguir mais tempo dentro do TNP, expoñendo a seguridade e dignidade da nosa nación. Baixo esta grave situación, onde os intereses supremos do Estado están ameazados seriamente, o goberno da RPDC adopta as seguintes decisions para protexer a soberanía do país e a nación así coma o seu dereito á existencia e á dignidade:

Primeiro:
O goberno da RPDC declara un automático e inmediato retiro do TNP no que xa anunciou unilateralmente unha moratoria tan extensa coma fora precisa dacordo ó 11 de Xullo de 1993, nunha declaración conxunta RPDC-EEUU. Isto é debido a que os EEUU abandoaron unilateralmente as súas promesas de non exercer ameazas nucleares e renunciar ás súas hostilidades contra o noso país.

Segundo:
Declaramos que o retiro do TNP líbranos da forza obrigatoria das salvaguardas acordadas coa AIEA baixo o seu artigo 3.
O retiro do TNP é unha medida lexítima de autodefensa contra os movementos dos EEUU para asfixiar á RPDC e o irracional comportamento da AIEA que segue as súas pautas.

Aínda que nos retiramos do TNP; non temos intención de producir armas nucleares, e as nosas actividades nucleares nese punto, serán destinadas con propósitos pacíficos coma producción de electricidade.
Se os EEUU abandoan a súa política de hostilidade para asfixiar á RPDC así coma a súa ameaza nuclear contra o noso país, a RPDC pode mostrar mediante un proceso de verificación separado entre a RPDC e os EEUU que non está a construir ningunha arma nuclear.
Os Estados Unidos e a AIEA nunca poderán evadir a súa responsabilidade de obrigar á RPDC a retirarse do TNP, demostrándose ámbolos organismos indiferentes de incluso nosos derradeiros esforzos de buscar unha solución pacífica e negociada do asunto nuclear.


O seguinte artigo mostra aínda mais a hipocrisía e imperialismo dos EEUU:

“Bush é a maior ameaza á paz mundial

Corea do Norte enfréntase á condea de Occidente pola súa saída do Tratado de Non Proliferación Nuclear (TNP), despois de que EEUU renunciara ás súas obrigas baixo o Acordo Marco de 1994. Aínda mais, o Presidente George W. Bush continuamente desafiou á opinión mundial rexeitando un número de tratados designados para asegurar a seguridade global e a protección do medio ambente. Dende 2001, os EEUU saíron do Tratado Anti-Balístico de Misís, a Convención de Armas Biolóxicas e o proceso de reducción de armas estratéxicas con Rusia. Tamén rexeita asinar o Acordo de Kyoto, que estabrece límites as emisións de carbono, ó temer afectar á rendabilidade das súas poderosas transnacionais.
Aínda que Corea do Norte enfróntase á guerra baixo infundadas alegacions de desenrolo de armamento nuclear, alomenos 3 aliados de EEUU –Israel, Pakistán e a India- deserolaron misís nucleares a repetidamente ameazaron con usalos na guerra. As sancions impostas a Pakistan e á India foron levantadas no 2002 tras que estes dous países apoiaran a invasión de EEUU a Afganistán. Reaccionando á política exterior dos EEUU, un veterán asesor de seguridade británico contou á BBC en Xaneiro que “a política do Presidente Bush eliminou os logros de décadas de construcción de controis globais sobre as peores armas e sustituiu unha política efectiva con nada mais que palabras altisoantes”. Co seu comportamento imperialista, EEUU convetéronse na maior ameaza da paz mundial.” Por ultimo, a situacion de Corea do Norte no “eixo do mal” de Bush non debe ser tomado coma unha ofensa, posto que o que e malo para Bush, e bo para a humanidade. Sen dubida.