 |
De filosofie van Juche is een nieuwe filosofie geschapen door Kim Il Sung. Het is een filosofie met de mens in het brandpunt. Dat wil echter niet zeggen dat zij alleen het verschijnsel mens tot onderwerp heeft. Voor de Juche filosofie geldt de mens als de belangrijkste factor in de fundamentele vraag van de filosofie en daarom staat de mens centraal in haar kijk op de wereld en in haar houding tegenover de wereld. Zij is echter geen wijsgerige antropologie, hoewel velen dat denken. Wijsgerige antropologiën bestaan al heel lang en in vele scholen, maar zij houden zich alleen bezig met de mens op zich. De wijsgerige antropologie laat de wezenlijke opdracht van de filosofie links liggen. Zij geeft geen wetenschappelijke wereldbeschouwing die verklaart wat de mens is en wat het leven is. De Juche filosofie is heel wat anders. Zij stelt de plaats en betekenis van de mens in de wereld als het fundamentele filosofische vraagstuk en legt uit waarom de mens de meester is van alles en alles bepaalt. Het gaat daarbij dus om de relatie tussen mens en wereld; de Juche filosofie beperkt zich niet tot een beschouwing van het menselijk leven, maar een geeft een beeld van de wereld. De Juche filosofie is een uitputtende verwoording van een wereldbeschouwing met de mens in het brandpunt. De Juche filosofie beschouwt de mens bovendien van een andere kant.
Vele filosofen hebben zich het hoofd gebroken over de mens, maar vonden geen juist filosofisch antwoord. De marxistische klassieke denkers plaatsten de mens in een materialistisch dialectische perspectief en dat was een grote stap vooruit. Zij zagen het wezen van de mens als het totaal aan maatschappelijke relaties, en hechtten doorslaggevende betekenis aan materiele productie en sociaal-economische verhoudingen in het menselijk handelen, maar de mens als beheerser en hervormer van natuur en maatschappij kwam bij hen niet volledig uit de verf.
De Juche filosofie stelde als eerste dat onafhankelijkheid, creativiteit en bewustzijn de essentiële kenmerken zijn van de mens als maatschappelijk wezen. De Juche filosofie en de wijsgerige antropologie zien de mens totaal verschillend. Juche ziet de mens als een onafhankelijk, creatief en bewust maatschappelijk wezen, waar de wijsgerige antropologie het maatschappelijk karakter van de mens ontkent en hem ziet als een door zijn instincten beheerst wezen dat machteloos en geïsoleerd in de wereld staat. De burgerlijke wijsgerige antropologie, die een wetenschappelijk begrip van de wereld uitsluit en niets wil weten van revolutionaire veranderingen, is een broedplaats van droefenis, pessimisme en ultra-egoïsme. We moeten goed begrijpen hoe reactionair de burgerlijke wijsgerige antropologie en hoe origineel de Juche filosofie is, die het verschijnsel mens van een heel andere kant benadert en belicht, en een nieuwe wereldbeschouwing maakt met de mens in het brandpunt. De Juche filosofie verschaft de werkende klasse en alle werkende mensen een machtig wapen om de wereld te veranderen en hun toekomst vorm te geven. Zij die zeggen dat mens het middelpunt is van de wereld of dat iedere verandering en ontwikkeling in de materiele wereld door de mens veroorzaakt wordt, en dit verkopen als de nieuwe zienswijze van de Juche filosofie waardoor die zich van alle voorgaande filosofieën onderscheidt, hebben de Juche filosofie niet goed begrepen. De materialistische dialectiek zegt al, dat de wereld bestaat uit materiele dingen en niet uit bewustzijn of ideeën, en dat zij beweegt, verandert en ontwikkelt volgens haar eigen wetten en niet door een bovennatuurlijke kracht. Dat bestrijdt niemand. De Juche filosofie, echter, geeft antwoord op een heel andere vraag — wie is de beheerser van de wereld en wat is de drijvende kracht van de veranderingen daarin. Zij zegt dat de mens de natuur en de maatschappij beheerst en verandert, en daarmee vervult zij op briljante wijze de filosofische taak voor onze tijd waarin de massa’s van het volk meester worden van hun eigen toekomst en hun geschiedenis.
Zoals u ziet, zegt de Juche filosofie dat de mens meester en beheerser is van de wereld; zij beweert echter niet dat de mens het middelpunt is van de materiele wereld. De Juche filosofie legt omstandig uit, dat de mens de hervormer van de wereld is en de wereld vorm geeft, maar niet dat alle veranderingen in de wereld door de mens ontstaan. Het idee, dat de materiele wereld om de mens zou draaien, of dat alle veranderingen in de wereld door de mens veroorzaakt worden, komt voort uit een slecht begrip van de Juche filosofie. De plaats en betekenis van de mens in de wereld moet niet verkeerd begrepen worden als we de wereldbeschouwing van de Juche filosofie willen uitleggen. We moeten ook een juist idee hebben van wat onafhankelijkheid is als we de Juche filosofie willen begrijpen. De Juche filosofie is de eerste filosofie die zegt dat de mens een in hart en nieren onafhankelijk maatschappelijk wezen is. Dit is een historische omwenteling in de kijk op het wezen van de mens en op zijn plaats en betekenis in de wereld. Maar men begrijpt niet altijd goed hoe de Juche filosofie die onafhankelijkheid opvat. Men denkt vaak dat onafhankelijkheid een natuurlijk attribuut van alle levende materie is, een levensdrift, die bij de mens optimaal ontwikkeld zou zijn. Onafhankelijkheid is een attribuut van het maatschappelijk wezen mens, maar het mag niet gezien worden als de optimale ontwikkeling van een natuurlijk, biologisch attribuut van levende materie in het algemeen. Dat is in wezen een evolutionaire zienswijze. Natuurlijk ontkennen wij niet dat er evolutie is. Het is door de wetenschap al sedert lang bewezen dat de mens een product is van een eeuwenlang evolutieproces. De mens is een product van de evolutie, maar zijn onafhankelijkheid is dat niet. Onafhankelijkheid is een maatschappelijk product. Onafhankelijkheid is een attribuut dat de mens krijgt van de samenleving, niet van de natuur; het is niet een gave van de natuur, maar een gave ontstaan en ontwikkeld binnen de samenleving en doorheen de geschiedenis. Van de natuur krijgt de mens natuurlijke en biologische attributen, de maatschappij geeft hem sociale attributen. Men kan dus zeggen dat ’s mensen onafhankelijkheid een vereiste is voor en een weerspiegeling van het maatschappelijk leven. Natuurlijk kan men zich vanuit het evolutionisme de vraag stellen waarom de mens als enige onafhankelijkheid heeft gekregen in tegenstelling tot andere levende materie. De onafhankelijkheid van de mens is niet te verklaren los van zijn uniek fysiek organisme dat is ontstaan en ontwikkeld in een lang evolutieproces. Dankzij dit vernuftig organisme, beschikt de mens over bijzondere mentale en fysieke functies, waarover geen ander levend wezen beschikt, waardoor hij onafhankelijk is geworden. Maar het is onredelijk te denken dat zijn onafhankelijkheid in de loop van de evolutie van zijn organisme is ontstaan. Voordat de maatschappij ontstond, bestond de onafhankelijkheid als menselijk attribuut niet en kon het ook niet bestaan, zelfs niet in embryonale vorm. De menselijke onafhankelijkheid verschilt kwalitatief van het eenvoudig overlevingsinstinct van andere levende materie. Het is een attribuut om als maatschappelijk wezen te kunnen leven en te ontwikkelen. Het is onlogisch de menselijke onafhankelijkheid te verklaren als een biologisch overlevingsinstinct. Daarmee zou men de fundamentele verschillen tussen een natuurlijk wezen en een maatschappelijk wezen, tussen een natuurlijk en een maatschappelijk attribuut, tekort doen.
De onafhankelijkheid van de mens behoort ontegenzeggelijk tot een maatschappijhistorische categorie. Daarom moeten we haar zien en begrijpen in een maatschappelijk en historisch perspectief. Als we zeggen dat de menselijke onafhankelijkheid geen natuurlijk attribuut is, betekent dat niet een ontkenning van het materiele zijn van de mens zelf. De mens is ontegenzeggelijk een materieel wezen, maar hij is meer dan dat. Anders dan alle levende materie die ondergeschikt is aan en gedwongen is zich te conformeren aan de objectieve wereld, heerst de mens over de wereld en past hij die aan naar zijn wil en behoeften. Wanneer het menselijk attribuut onafhankelijkheid gezien zou moeten worden als een natuurlijk attribuut, dan zou men het fundamentele verschil tussen het maatschappelijk wezen mens en alle overige levende materie over het hoofd zien, en de mens van zijn positie en betekenis als beheerser en hervormer van de wereld omlaag halen naar het niveau van alle andere levende materie. Onafhankelijkheid is het belangrijkste maatschappelijke attribuut van de mens, maar het is niet zijn enige. Naast onafhankelijkheid beschikt hij ook nog over de maatschappelijke attributen creativiteit en bewustzijn. Zij vertegenwoordigen de drie aspecten in de categorie maatschappelijke attributen van de mens. Onafhankelijkheid is het attribuut van de mens die onafhankelijk wil leven als beheerser van de wereld en van zijn eigen toekomst; creativiteit is het attribuut van de mens die de wereld wil veranderen en zijn eigen toekomst doelgericht wil vormgeven; en bewustzijn is het attribuut van de mens, dat al zijn activiteiten, bedoeld om de wereld en zichzelf te begrijpen en te hervormen, richting geeft. Hoewel onafhankelijkheid, creativiteit en bewustzijn duidelijk van elkaar verschillen, vormen ze toch een geheel. Creativiteit kan niet ten volle tot ontplooiing komen zonder onafhankelijkheid en die laatste kan weer niet worden gerealiseerd zonder de eerste. Bewustzijn is een voorwaarde voor onafhankelijkheid en creativiteit en garandeert hun materialisatie. Een juist begrip van de verwevenheid van onafhankelijkheid, creativiteit en bewustzijn is daarom zeer belangrijk om te grip te krijgen op de maatschappelijke attributen van de mens. De Juche filosofie heeft als eerste de wezenlijke kenmerken van de mens en zijn plaats en betekenis als beheerser en hervormer van de wereld belicht, en daarmee de waardigheid en de waarde van de mens tot het hoogst mogelijke peil opgevoerd. Dit is een grote verdienste van de Juche filosofie en geen ander filosofie kan daarop bogen.
De Juche filosofie krijgt iedere dag meer aanhangers onder de volkeren van de wereld. We moeten er op toe zien dat geleerden en theoretici de Juche filosofie diepgaand bestuderen en correct uitleggen en verkondigen zodat de grote Juche idee de eer krijgt die haar toekomt. |
