Het Lichtbaken

1. De draad van Ariadne

<<vorige | volgende>>

Men zegt dat er slechts een weg is naar de waarheid hoewel er vele wegen zijn die men in zijn leven kan kiezen.

Het is algemeen bekend dat vliegtuigen hoog in de lucht en schepen ver op zee hun bestemming alleen kunnen bereiken met behulp van een kompas.

Zo is het ook met een natie of een mens, alleen wanneer zij een correct beeld hebben van de wereld kunnen zij de juiste koers volgen en in nationale en menselijke waardigheid leven. Een verkeerd beeld van de wereld doet een natie of de mens van het juiste pad afdwalen; de mens of de natie krijgen te kampen met ruwe stormen en moeilijkheden en lopen gevaar te stranden, net als een roerloos schip op zee. Wanneer uiteindelijk het rechte pad gevonden wordt, zelfs onverwacht, dan kan de bestemming alsnog bereikt worden, ondanks vele omwegen.

Een Griekse mythe verhaalt hoe de god der goden, Zeus op de Olympus op een dag de andere goden beval een mooi ondergronds paleis te bouwen. De goden zetten al hun wijsheid en energie in voor de bouw van het paleis. Toen het paleis klaar was, beval Zeus zijn meest betrouwbare onderdaan het paleis te inspecteren en hem verslag uit te brengen. Maar hoe lang hij ook wachtte, de man keerde niet terug. Verbolgen stuurde Zeus een andere onderdaan, maar ook die kwam niet terug. Zeus werd razend in de veronderstelling dat zijn onderdanen hem verraden durfden, omdat zijn banbliksems niet tot in het ondergrondse paleis konden doordringen Tenslotte gaf Zeus Jejea, echtgenoot van zijn geliefde dochter Ariadne, opdracht om het paleis te inspecteren en verslag uit te brengen.

Ariadne wist dat zij die hem al waren voorgegaan Zeus, de koning van de goden, vanwege zijn absolute macht nooit zouden hebben durven bedriegen, en zij besloot dat er een andere reden moest zijn voor hun wegblijven. Ze bond draad op een spoel, bond het ene einde van de draad rond het lijf van haar man en het andere eind in haar hand. Toen haar man naar beneden ging liet ze de draad vieren. Jejea ging het ondergrondse paleis binnen en liep er rond terwijl hij de schoonheid ervan met volle teugen genoot. Toen hij terug wilde gaan liep hij dood in een gang, hij ging een andere gang in, maar ook die liep dood en hoe hij ook zocht hij vond geen uitgang. Hij was verdwaald. Terwijl hij overal naar de uitgang liep te zoeken, ontdekte hij de draad om zijn lijf. Hij slaakte een kreet van vreugde en wist aan de hand van de draad naar buiten te geraken. De goden die voor hem naar beneden gegaan waren hadden Zeus niet bedrogen, maar zij waren omgekomen in het labyrint omdat zij geen uitweg konden vinden.

Daarom is een wereldbeschouwing die de mens op het rechte pad houdt, het pad van de waarheid, net zoiets als de 'draad van Ariadne'.

Een juiste wereldbeschouwing maakt het de mens mogelijk om zijn leven vorm te geven door het pad van de waarheid te volgen. Wanneer men niet de juiste wereldbeschouwing heeft, dan zwalkt men maar wat rond en raakt het spoor bijster in de verscheidenheid aan wisselvalligheden van het bestaan.

De filosofieën van de uitbuiterklassen konden de naties en de mensen in het verleden geen correcte wereldbeschouwing opleveren, maar verlustigden zich slechts in leerstellingen.

“Wat is het nut van filosofie” - zullen sommigen zeggen. “Tot nu toe hebben we best zonder gekund. Filosofen zijn niet van deze wereld.” Hen zou ik een andere anekdote willen vertellen over Socrates, een Oudgriekse filosoof.

Socrates was een beroemd filosoof, maar hij verwaarloosde zijn gezin. Hij had geen oor voor het geklaag van zijn vrouw over haar moeilijk leven, haar woorden waren voor hem hetzelfde als soetra's voor een os. Toen Socrates weer eens zijn ideeën stond te verkopen op de markt terwijl er niemand luisterde, goot zijn vrouw een kruik water over hem uit. De mensen dachten dat Socrates hierom wel kwaad zou worden, maar hij zei met een uitgestreken gezicht, “Ik wist niet dat er zoveel water kon vallen uit een blauwe lucht”. De mensen lachten zich krom, maar zijn vrouw wist niet hoe ze moest kijken.

Er zijn mensen die zeggen, “Hoe kan iemand die zelfs zijn vrouw niet kan overtuigen, anderen wel overtuigen? Wat kan het opleveren wanneer je zwelgt in filosofie, maar het je niets kan schelen als je gezin van honger omkomt? Filosofie staat zover van ons leven. Waarom zouden we ons daarmee bezig houden?”

Maar dit geldt niet voor alle filosofieën. Het geldt voor 'filosofen' die de sterke realiteit van vandaag de rug toekeren en zich bezighouden met ouderwets westerse filosofieën of begeesterd zijn van dogmatisch marxismeleninisme.

De filosofie van het verleden kon de mens niet zeggen hoe zijn leven vorm te geven. Een filosoof schreef ooit: “Over bepaalde in de moderne tijd geïntroduceerde trends, die verondersteld worden te wortelen in het westerse notie van waarde, moet diep worden nagedacht. Hedonisme, mammonisme en egoisme kunnen worden gezien als de belangrijkste en meest algemene daarvan.” Dit zijn trends bij mensen met een vertekend wereldbeeld, die beinvloed zijn door foute filosofie.

Wanneer filosofie werkelijk iets wil bijdragen aan de vorming van het menselijk bestaan, dan moet het dat bestaan als zijn fundamentele opdracht aanvaarden.

Maar in de lange geschiedenis van de wereldfilosofie die verscheidene duizenden jaren terug gaat, heeft nog geen enkele filosofie zich ten doel gesteld om het menselijk bestaan vorm te geven. De Juche filosofie is de eerste filosofie die zegt, dat de belangrijkste opdracht van de filosofie ligt in het boetseren van het menselijk bestaan en maakt duidelijk welke de beginselen zijn en wat de methodologie is om dat te bereiken.

Kim Jong Il heeft gezegd: “De Juche idee heeft een mensgecentreerde kijk op de wereld gevestigd door een nieuw licht te werpen op de essentiële karakteristieken van de mens en op zijn plaats en rol in de wereld.”

De mens leeft in de wereld en zijn bestaan wordt gevormd in betrekkingen tot de wereld. Dat wil zeggen, de mens schept zijn levensomstandigheden en bestaansmiddelen door de natuur opnieuw te boetseren zodat die aan zijn behoeften tegemoet komt; hij breidt zijn onafhankelijke rechten uit door maatschappelijke hervorming; hij verhoogd zijn positie en kwijt zich van zijn verantwoordelijkheid en rol als meester van de wereld en van zijn eigen bestaan door zijn onafhankelijkheid en creativiteit te vergroten door zichzelf constant opnieuw te boetseren.

De Juche filosofie formuleert de positie en de rol van de mens in de wereld als de hoofdvraag van de filosofie. Zij ontdekte het filosofisch beginsel van het vormgeven aan het bestaan, hetgeen wil zeggen dat de mens de meester is van alles en alles beslist.

Dit is het beginsel wat de filosofie in staat stelt om haar missie - het doorgeven van een wereldbeschouwing, die de weg wijst en de manier aangeeft voor het vormgeven van het menselijke bestaan - te volbrengen. De Juche filosofie vormt een mijlpaal in de geschiedenis van de filosofische wereldbeschouwing die dient als een echte gids voor het vormgeven van het menselijk bestaan.

De Juche filosofie maakte voor het eerst duidelijk dat de essentiële attributen van de mens zijn onafhankelijkheid, creativiteit en bewustzijn en zij legde een nieuw perspectief bloot, dat de wereld gedomineerd en geboetseerd wordt door de mens, een maatschappelijk wezen met onafhankelijkheid, creativiteit en bewustzijn.

Ook verklaarde zij de filosofische methodologie dat alles in het werk gesteld moet worden ter de realisatie van de onafhankelijkheid en de belangen van de mens en tot de vergroting van zijn betekenis, want de mens is de meester van de wereld en de machtigste hervormer van de wereld.

Vandaag slaan de naties en de volkeren, de hele mensheid als geheel, de weg in van de strijd voor een maatschappij waarin de mens een leven kan leiden dat de mensheid waardig is op grond van de beginselen en de methodologie die de Juche filosofie aan het licht heeft gebracht.

top