![]() |
Er is een spreekwoord dat zegt, dat wanneer de waarheid eindelijk ontdekt wordt, dat die dan zo vanzelfsprekend blikkt, zo simpel en alledaags. Het filosofisch principe waarop de wereldbeschouwing van Juche berust, dat men verantwoordelijk is voor zijn eigen bestaan en dat men in staat is zijn eigen bestaan vorm te geven, is een eenvoudige en universele waarheid. Wat een grote opluchting zal deze simpele waarheid betekenen voor mensen die altijd gedacht hebben, dat filosofische principes of waarheden niet te begrijpen zijn voor gewone mensen! Zolang zij zich dit niet realiseren, vallen zij ten prooi aan de invloed van mysterieuze wezens of helden, en worden zij beheerst door het fatalisme dat de mens wordt gedomineerd door een of ander superieur wezen of macht en dat zijn bestaan daardoor wordt bepaalt. Het heeft vele jaren geduurd voordat het principe van het bestaan van de mens werd opgehelderd en als een helder lichtbaken straalt over de mensheid. De volksmassa's hieven een juichkreet aan bij het zien van het heldere panorama voor zich, alsof zij heel het universum in hun armen konden sluiten. Kim Jong Il heeft gezegd: De vroegere wereldbeschouwing verklaart het principe van het materialisme dat de wereld uit materie bestaat, en het principe van de dialectiek dat de wereld onophoudelijk verandert en ontwikkelt. Echter, deze principes kunnen wel het algemene karakter van de materiele wereld verklaren, maar niet de positie en de betekenis van de mens in de wereld. De vroegere filosofische gedachten van de mensen richtten zich op wat de wereld voor hem te betekenen had. In het begin werd de geest van de mensen beheerst door het idealisme. Zij geloofden dat een 'hemelse vader' of een of andere bovenmenselijk wezen de aarde en de mens heeft geschapen en dat de mens machteloos is voor zijn aangezicht en zijn voorbestemd lot moet ondergaan. Het idealisme dat het religieus mysticisme predikt, is een ideologisch vergif dat de mensen er toe brengt om hun geloof en wil, om hun eigen leven te scheppen, op te geven, om in fatalisme te vervallen en zich gewillig te schikken naar het systeem van uitbuiting dat gesanctioneerd wordt in naam van 'God'. De reactionaire uitbuiterklassen noemen hun leider 'zoon des hemels' en zeggen, dat zij die de bevelen van de 'Koning, de zoon van God' niet opvolgen, door 'God' gestraft zullen worden. De massa's die geen macht of geld hebben en niet beter weten, bidden tot een 'God' die het lot van de wereld en de mensen in zijn hand zou hebben, om hun leven te verbeteren en smeken om vergeving voor hun zogenaamde zonden, maar er verandert helemaal niets. Er gaat het verhaal over een devoot gelovige die op zijn sterfbed tot zijn zoon zei, Er schijnt een God te bestaan voor de rijken, maar niet voor ons, de armen. We hebben God generaties lang gebeden om hulp, maar God heeft nooit iets voor ons gedaan. De oude volken vereerden planten en dieren (animisme) uit dankbaarheid voor de natuur die hun levensomstandigheden bepaalt en voedsel verschaft. Zij geloofden dat planten en dieren net als de mens een ziel hebben en de mensen helpen. Toen er klassen en staten begonnen te ontstaan, bouwden de uitbuiterklassen tempels waarin allerlei heilige rituelen werden opgevoerd om hun klasse en de staat uit naam van de wil van 'God' te beschermen. De stadstaten van Griekenland werden gebouwd rondom de tempels waar de burgers God aanbeden. Delphi is ontstaan rond de tempel van Apollo, Ephese rond de tempel van Artemis, Cyprus had de tempel van Aphrodite en Athene de tempel van Zeus op de Olympus. Een andere ideologische stroming, die een wereldbeeld probeert te verspreiden, zegt, dat de wereld het product is van het 'ego' en dat de geschiedenis en het menselijk bestaan worden bepaald door een 'super menselijke' wil. We hoeven maar naar Napoleon, Hitler of de Japanse Keizer te kijken om te zien wat dit subjectief idealisme voor de mensheid heeft betekend. In tegenstelling tot de idealistische wereldbeschouwingen, keken de materialisten meer naar het ontstaan van de wereld en beweerden dat de wereld is opgebouwd uit water, vuur, lucht, aarde en andere materiedeeltjes. Later ontwikkelde het materialisme tot de idee dat de kleinste 'atomen' de bouwstenen zijn van alle materie. Het materialisme ontwikkelde zich stap voor stap tot het moderne materialisme wat zegt, dat het de essentie van de wereld is, dat zij objectief bestaat, onafhankelijk van het menselijk bewustzijn. De relatie tussen materie en bewustzijn werd wetenschappelijk verklaard door het marxismeleninisme, waarmee er een einde kwam aan een heel langdurige controverse. Voor het marxisme bestonder er al materialistische filosofieën die zeiden dat de wereld materieel van aard was, maar zij grepen terug op het idealisme als het ging om maatschappelijke verschijnselen te verklaren, terwijl zij wel een materialistische verklaring zochten voor natuurlijke verschijnselen. Het marxistische historisch materialisme heeft een gevoelige klap uitgedeeld aan het idealisme waardoor het materialisme de beslissende overwinning behaalde.
Het marxismeleninisme bewees dat de maatschappij zich niet ontwikkelt door een of andere mysterieuze macht of door de wil van een 'supermens'; maar dat de materiele levensomstandigheden voortkomen uit de manier waarop de materiele rijkdom wordt geproduceerd, dat de basis is van de maatschappij de productiewijze is en dat die maatschappij verandert als de productiewijze zich verder ontwikkelt. Dit was een grote filosofische ontdekking die een radicale verandering teweeg bracht in de ontwikkeling van wereldbeschouwingen. Met de schepping van het historisch materialisme, zeiden de marxisten, heeft het idealisme, dat zich nog heeft weten staande te houden in de uitleg van maatschappelijke verschijnselen, zijn laatste schuilplaats verloren. Dat was een juiste conclusie van de marxisten over de betekenis van de ontdekking het historisch materialisme van Marx, maar zij gold alleen binnen de historische context van die tijd. Zelfs na de verwoording van het historisch materialisme, wilde het idealisme van geen wijken weten en het hulde zich in het tijdperk van het imperialisme, in een nieuwe vermomming. Het herrees voornamelijk in de vorm van subjectief idealisme, dat als zogenaamde mensfilosofie een vertekend beeld geeft van de menselijke natuur. En dat brengt ons op een ander punt: dat het principe van de vormgeving van het lotsbestemming van de mens in de wereld, niet alleen gebaseerd kan zijn op een zingeving van de wereld, maar ook op een wetenschappelijke uitleg van de essentiële attributen van de mens. Zonder een verklaring van het wezen van de mens kan het idealisme uiteindelijk niet worden vernietigd. In het tijdperk van het imperialisme is de idealistische filosofie het marxisme gaan bestrijden op het terrein van de 'natuur van de mens', een witte plek in het marxisme. Existentialisme, pragmatisme, freudiaanse, personalisme en andere moderne burgerlijke filosofieën baseren zich op een vertekening van de aard van de mens en dienen om koloniale roofzuchtige oorlogen, racistische onderdrukking, moord, verkrachting, vernedering, losbandigheid, pessimisme, decadentie, geilheid, mammonisme, individualisme en egoïsme te rechtvaardigen. De filosofen worstelden al een aantal eeuwen met het wezen van de menselijke natuur, maar konden nog steeds geen wetenschappelijke verklaring geven. Zolang die verklaring er niet was, was het onmogelijk het principe van de vormgeving van het menselijk bestaan bloot te leggen. Het marxisme, dat de mens beschouwt in zijn maatschappelijke relaties, was eigenlijk niet meer dan een algemene afwijzing van de idealistische uitleg van het menselijk zijn, omdat het er ook niet in slaagde de menselijke natuur te beschrijven. Dit principe van de vormgeving van de eigen lotsbestemming, die de positie en de rol van de mens in de wereld duidelijk maakt, kan alleen worden vastgesteld als er een wetenschappelijke verklaring is van de menselijke natuur. Kim Jong Il heeft gezegd: De Juche idee geeft gedetailleerd aan, dat de mens een maatschappelijk wezen is met onafhankelijkheid, creativiteit en bewustzijn en geeft daarom een perfecte filosofische verklaring van de mens. De mens treedt de wereld op een revolutionaire en actieve wijze tegemoet en geeft die op doelgerichte wijze opnieuw vorm omdat hij een maatschappelijk wezen is met onafhankelijkheid, creativiteit en bewustzijn. En omdat dit zijn ware aard is, heeft de mens recht op de status van machtigste wezen in de wereld en van de enige heerser en herschepper van de wereld. Hoeveel volkeren en naties zijn er niet verdwenen in de oorlogen die hun onafhankelijkheid vertrapten. Dus aan het eeuwenlang zoeken en tasten naar het lichtbaken van de lotsbestemming is dan eindelijk een einde gekomen. |